2.1       Wyświetlenie sformatowanej wartości 

 

Wariant A

Właściwości podstawowe

 

Główna zmienna

VA001

Właściwości stanowe, grupa podstawowa

 

Tekst

#

 

Wariant B

Właściwości stanowe, grupa podstawowa

 

Tekst

&VA001

 

Oba powyższe warianty parametryzacji powodują wyświetlenie wartości zmiennej VA001. Wartość zmiennej zostanie skonwertowana na tekst na podstawie atrybutu Format zapisanego w bazie definicji zmiennych. Na przykład, jeżeli format będzie postaci f2, to wartość zmiennej będzie przedstawiona z dwoma cyframi po przecinku. Jeżeli format w bazie zmiennych nie będzie zdefiniowany, to konwersja na tekst zostanie wykonana w sposób standardowy, zależny od typu wartości.

W wariancie A nazwa zmiennej podana jest we właściwości Główna zmienna, a tekst został określony poprzez notację skrótową #, oznaczającą pobranie wartości zmiennej głównej obiektu w postaci tekstowej.

W wariancie B użyta została tylko notacja skrótowa &nazwa_zmiennej. Oznacza ona pobranie wartości podanej zmiennej w postaci tekstowej.  Z powodów, które zostaną podane później, zalecane jest stosowanie wzorca postępowania z wariantu A. Wariant B należy stosować tylko w najprostszych sposobach parametryzacji.

Wariant C

Właściwości podstawowe

 

Główna zmienna

VA001

Właściwości stanowe, stan podstawowy

 

Tekst

=VarStringValue()

 

Wariant jest identyczny w działaniu z wariantem A. Zamiast notacji skrótowej użyta została funkcja VarStringValue, która zwraca wartość zmiennej głównej obiektu w postaci tekstowej.

Wariant D

Właściwości podstawowe

 

Główna zmienna

VA001

Właściwości stanowe, stan podstawowy

 

Tekst

=Variable()

 

Wariant D różni się od poprzedniego użyciem funkcji Variable. Funkcja ta zwraca wartość zmiennej głównej w postaci liczbowej. Konwersja na tekst zostanie wykonana w sposób automatyczny, atrybut Format nie będzie miał znaczenia.

Wariant E

Właściwości podstawowe

 

Główna zmienna

VA001

Właściwości stanowe, stan podstawowy

 

Tekst

=”Temperatura = ” + VarStringValue()

 

 Wyświetlony tekst będzie  składał się z połączenia tekstu Temperatura =  oraz sformatowanej wartości zmiennej VA001.

Wariant F

Właściwości podstawowe

 

Główna zmienna

VA001

Właściwości stanowe, stan podstawowy

 

Tekst

=Format("Temperatura = {0} \u00b0C", VarStringValue())

 

Sformatowana wartość zmiennej VA001 zostanie wstawiona do środka tekstu  Temperatura = °C, w miejscu znacznika {0}. Funkcja Format pozwala w dowolny sposób tworzyć napisy na podstawie tekstu formatującego. W treści tekstu formatującego został pokazany sposób wstawiania do napisu znaku podanego w kodzie Unicode (\u00b0).


 

Wariant G

Właściwości podstawowe

 

Główna zmienna

VA001

Właściwości stanowe, stan podstawowy

 

Tekst

=Format("Temperatura = {0:f3} {1}", Variable(), Attribute(Unit))

 

Ten wariant działa podobnie do poprzedniego z dwoma różnicami. Liczbowa wartość zmiennej głównej jest przekazywana do funkcji Format, a sposób konwersji określa znacznik {0:f3}. Pozwala to na formatowanie inne niż podane w bazie zmiennych. Dodatkowo, opis jednostki pobierany jest z bazy zmiennych z atrybutu Unit(Jednostka) poprzez wywołanie funkcji Attribute. Przykład ten pokazuje jedną z korzyści ze stosowania właściwości Główna zmienna. Bez tego, analogiczne wyrażenie wyglądałoby tak:

=Format("Temperatura = {0:f2} {1}", Variable(VA001),Attribute(VA001,Unit))

Nazwa zmiennej byłaby użyta dwukrotnie. Znacznie trudniejsze jest przełączenie obiektu na monitorowanie wartości innej zmiennej.