3.1.4  Określenie sposobu pozyskiwania danych procesowych

 

 

W aplikacjach Asix.Evo dostęp do danych procesowych bieżących i archiwalnych odbywa się z wykorzystaniem jednej z trzech strategii:

  1. Dostęp poprzez serwer danych.

       

    Podstawowy tryb odczytu danych. Serwer danych jest modułem programowym, który wewnętrznie uruchamia standardowe moduły Asmen, Aspad i Aslink znane z wcześniejszych wersji pakietu. Pozwala to wykorzystać wszystkie dotychczasowe drajwery komunikacyjne pakietu Asix do odczytu danych z urządzeń fizycznych. Możliwa jest także dwustronna wymiana danych z niezależnymi stanowiskami wykonującymi aplikacje Asix starego typu poprzez połączenia sieciowe Aslink’a.

       

  2. Dostęp z bezpośrednim połączeniem z lokalną aplikacją Asix.

       

    Rzadko używany tryb pozwalający na dostęp do danych poprzez aplikację Asix starego typu uruchomioną na tym samym komputerze. Typowym przypadkiem jest uruchomienie serwera Asix.Evo jako źródła  danych dla  aplikacji przeglądarkowej.

       

  3. Dostęp sieciowy mechanizmami Asix.Evo.

   

Tryb używany na stanowiskach terminalowych okienkowych i WWW – stanowisko pobiera dane z serwera Asix.Evo, żadne elementy serwera danych nie są używane.

    

Rys. Kreator aplikacji - zakładka 'Serwer Danych'.

 

W naszej aplikacji będziemy stosować dostęp do danych poprzez Serwer Danych Asix. Żeby skonfigurować Serwer należy użyć przycisk Utwórz nowy plik konfiguracyjny Serwera Danych. Spowoduje to uruchomienie programu Architekt w trybie kreatora aplikacji Asix.Evo.

Program Architekta służy także do konfiguracji aplikacji starego typu. Szczegółowy opis jego użycia znajduje się osobnym podręczniku.

Patrz: część Serwer Danych - szczegóły parametryzacji dla aplikacji Evo

Patrz: osobny podręcznik Asix.Klasyczny - w przypadku parametryzacji aplikacji klasycznych.

 

W trybie kreatora aplikacji Asix.Evo wyświetlane jest poniższe okno.

Rys. Kreator serwera danych systemu Asix.

 

Dla nas najważniejsza jest zakładka Zasoby. Służy ona do założenia archiwum danych procesowych oraz konfiguracji kanałów komunikacyjnych. W polu Nazwa archiwum danych w sieci wprowadzamy nazwę Archiwum. Następnie dodajemy kanał komunikacyjny o nazwie Pomiary. Jeżeli posiadamy dostęp do sterownika, to należy wybrać właściwy drajwer komunikacyjny. Jeżeli nie mamy sterownika, to wybieramy drajwer typu None. Pozwoli to  nam na symulację danych. W przypadku rzeczywistych drajwerów warto też użyć przycisk Edytuj opcje w celu skonfigurowania parametrów pracy drajwera.

Po zamknięciu okna kreatora, program Architekt otworzy panel edycyjny bazy definicji zmiennych procesowych.

Rys. Edytor definicji zmiennych procesowych.

 

Każda zmienna procesowa opisana jest zestawem atrybutów. Początkowo wyświetlany jest tylko zestaw podstawowy. Używając przycisk  znajdujący się z lewej strony linii nagłówków kolumn, można włączyć wyświetlanie dodatkowych atrybutów. Ponieważ w aplikacji będziemy potrzebować atrybut Maksimum krytyczne,  to musimy go teraz włączyć.

W aplikacji będziemy używać dwóch zmiennych o nazwach Pomiar1 i Pomiar2. Przy pomocy przycisku + paska narzędziowego dodajemy kolejno dwie zmienne. Ich definicja powinna być zgodna z poniższą tabelką.

Tabela: Przykładowa deklaracja zmiennych procesowych.

 

Pomiar1

Pomiar2

Nazwa

Pomiar1

Pomiar2

Opis

Pomiar numer 1

Pomiar numer 2

Kanał

Pomiary

Pomiary

Liczba elementów

1

1

Okres próbkowania

1

1

Archiwum

Archiwum

Archiwum

Parametry archiwizacji

D,1s,,1s

D,1s,,1s

Funkcja przeliczająca

NIC

NIC

Maksimum krytyczne

80

50

 

Uwaga:

W przypadku tworzenia zmiennych o zbliżonej definicji warto skorzystać z komendy Wstaw kopie definicji zmiennej  z menu kontekstowego edytora bazy definicji zmiennych.

Jeżeli w trakcie zakładania kanału Pomiary wybraliśmy inny drajwer niż None, to konieczne będzie też podanie adresu zmiennej w sterowniku w atrybucie Adres. Sposób adresowania zależy od wybranego drajwera i jest opisany w jego dokumentacji.

Po wprowadzeniu definicji zmiennych kończymy pracę programu Architekt i wracamy do kreatora aplikacji Asix.Evo.

 

Poniżej pokazane jest okno kreatora po zakończeniu pracy programu Architekt.

Rys. Kreator aplikacji - zakładka 'Serwer Danych' - po zakończeniu pracy programu Architekt.

 

Okno zostało uzupełnione o nazwę pliku konfiguracyjnego serwera danych oraz zostały ustawione powiązania pomiędzy stanowiskami aplikacji Evo  a wariantami pracy serwera danych. Ze względu na to, że tworzyliśmy nowy plik konfiguracyjny serwera danych, to warianty serwera zostały automatycznie utworzone zgodnie z konfiguracją stanowisk aplikacji Evo. Jeżeli użylibyśmy istniejącego pliku serwera danych (np. z aplikacji utworzonej wcześniejszą wersją programu), to w przypadku braku zgodności nazw stanowisk i wariantów powiązanie należałoby wykonać ręcznie.