1 Hierarchia elementów wizualizacyjnych

 

Każda aplikacja Asix.Evo jest wyświetlana w tzw. oknach wizualizacyjnych. Liczba używanych okien jest dowolna, ale zawsze musi być użyte przynajmniej jedno. Jest to okno startowe aplikacji. Okna wizualizacyjne są obiektami systemu Windows i posiadają typowe właściwości okien, np. linia nagłówka, przyciski systemowe, menu systemowe, ramka. Oprócz tych elementów typowych dla systemu operacyjnego, okno wizualizacyjne składa się z opcjonalnego menu oraz jednego lub kilku paneli. Poniższa ilustracja pokazuje okno z menu i dwoma panelami w trakcie edycji.

Rys. Okno aplikacji w trybie edycji.

 

 

Panele okien są to kontenery przeznaczone do wyświetlania diagramów synoptycznych. W trakcie wyświetlania okna, diagramy w panelach mogą być wymieniane przy pomocy akcji operatorskich.

Diagram synoptyczny to główny element wizualizacyjny aplikacji służący do prezentacji stanu i obsługi kontrolowanego procesu. Diagram składa się z osadzonych w nim obiektów i wzorców.

Rys. Diagram z osadzonymi obiektami.

 

Obiekt to pojedynczy element diagramu. Sposób prezentacji i zachowanie obiektu zależy od jego typu. Dostępne są proste obiekty graficzne oraz bardzo złożone obiekty służące do prezentacji dużej ilości informacji, np. obiekty tabel alarmowych.

Wzorce to wstępnie sparametryzowane grupy obiektów. Przyspieszają proces tworzenia aplikacji poprzez wielokrotne osadzanie na diagramach przygotowanych wcześniej fragmentów wizualizacji.

Wszystkie elementy wizualizacyjne parametryzowane są poprzez zestawy właściwości i zdarzeń. Zestawy dostępnych właściwości i zdarzeń oraz możliwe metody ich parametryzacji są zależne od typu elementu. Dodatkowym elementem ułatwiającym parametryzację są tzw. właściwości globalne. Są to centralnie definiowane właściwości nie powiązane z żadnym konkretnym elementem aplikacji. Projektant aplikacji może odwołać się wielokrotnie do właściwości globalnej w definicjach różnych elementów. Stwarza to możliwość łatwej modyfikacji wyglądu lub zachowania aplikacji bez konieczności zmiany definicji właściwości wielu elementów składowych.